در این ایده که هماکنون توسط دانشمندان دانشگاه استنفورد در حال بررسی است، ضربان قلب انسان با استفاده از یک مچبند مخصوص به جریان الکتریسیته تبدیل و سپس از این جریان برای شارژ تلفنهای همراه استفاده میشود.

«ساروجینی مهاجان»، یکی از دانشآموزان دختر یکی از مدارس مستقر در غرب دهلی، ایده این اختراع را از ساعت مچی «بدون نیاز به کوک» خود گرفته است. وی میگوید این ایده زمانی به ذهنش خطور کرد که مشغول تماشای همزمان ساعت مچی و تلفن همراه خود بود.
یکی از مدرسان این مدرسه در همین رابطه به روزنامه تلگراف گفت: «وی متوجه شد که ساعتش نیازی به کوک و یا شارژ کردن ندارد و پس از آن تحقیق درباره “شارژ با استفاده از ضربان نبض” را آغاز کرد».
به نظر میرسد که این ابداع چه در کشورهای در حال توسعه که استفاده از تلفن همراه در آنها رو به گسترش است اما برق به میزان کافی وجود ندارد و چه در کشورهای توسعه یافته، ظرفیت بالقوه عظیمی برای رشد داشته باشد.
وی در این باره میگوید: «اگر بتوانیم ساعتهایی داشته باشیم که با نبض انسان کار میکنند، چرا این ایده را در مورد تلفنهای همراه عملی نکنیم»؟






